Czuję się fatalnie. Coraz gorzej i gorzej, bo każda nowa myśl zaczyna zalegać na sercu. Mam je coraz cięższe. Coraz trudniej mi oddychać. Już niemal duszę się swoim bezsensem, żalem, płaczem, bólem.
Nie mogę nic z tym zrobić. Są we mnie jakby dwie osoby. Jestem Ja - dźwigająca ciężar, nie mająca krzty odwagi, by cokolwiek wyznać, nie mająca ochoty na rozmowę, tym bardziej tak szczerą i bolesną. Niewyobrażająca sobie nawet jak taka rozmowa mogłaby wyglądać, jak bym mogła w ogóle ją zacząć, jak w ogóle powiedzieć! I ta Druga, która cierpi tak bardzo, że jest wstanie wykrzyczeć wszystko, a przy tym płakać, płakać, płakać i gardzić swoim życiem. Ale kiedy emocje opadają - wracam Ja. Znów wszystko zamykam w sobie. Nic nie mówię, udaję, że wszystko jest w porządku. I co najgorsze, muszę robić to na tyle dobrze, że nikt nigdy nie zauważył. A może mam rodziców ze znieczulicą.
Czułabym się lepiej i pewniej, gdyby moi rodzice wspierali mnie i pomagali, tak jak normalni rodzice, a nie krytykowali każdą moją decyzję i olewali moje marzenia. Kiedy jestem tak skołowana, że nie wiem co mam zrobić ze swoim życiem, oni potrafią to tylko pogłębić. Nie biorą na poważnie mnie i moich aspiracji. Potrafią wszystko przemienić w żart, śmiech, głupkowaty pomysł. Ograniczają mnie ze wszystkich stron. Ograniczają mnie tak, że biorąc to za żart czy głupotę wybijają mnie z pewności siebie, z poczucia słuszności mojej decyzji. Z myślenia, że to, o czym mówię na prawdę ma dla mnie znaczenie. I wtedy nic już nie wiem.
Chciałabym czasem zniknąć z tego świata. Przecież i tak nie ma osoby, dla której bym coś znaczyła. Zero prawdziwych przyjaciół, jakichkolwiek przyjaciół! Kompletny brak zainteresowania z czyjejkolwiek strony. Zupełnie nic, dziura, pustka. Zwykła jednostka.
Nasuwa mi się piosenka, za którą nawet nie przepadam. Jednak snuje mi się po głowie uporczywie:
I have got heavier heart. I must give it away. Maybe it's not too late to regret now. I have gone into the deepest dark. I stained my hands with blood. If the end won't be painful I should be grateful.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz